Met enige aarzeling reisden wij af naar Schiedam voor een potje waterpolo bij Ventura. Vooraf werden in de groepsapp hoopvol de voorwaarden besproken waaronder de wedstrijd zou worden afgelast; helaas was er geen onweer voorspeld dus we werden gewoon verwacht. Wonder boven wonder was het precies droog bij aanvang van de wedstrijd, alhoewel het veld en de bal uiteraard wel flink nat waren. Wij waren met precies genoeg (zonder wissels) dus maakte we ons op voor 60 minuten knallen. Helaas was het eerste doelpunt voor Ventura, en het tweede en derde ook. Gelukkig wisten wij ook het net te vinden maar dit ging iets trager dan de tegenpartij. Zij liepen uit naar 7-2 en wij hadden grote moeite om hun schutter te stoppen, ook Mo had even tijd nodig om door te krijgen welke hoek zij schoot. Gelukkig kwamen wij ook op dreef nadat Adinda werd neergehaald in de breakout en we ons nier lieten kisten. Met hernieuwde energie kwamen er mooie ballen van afstand van Melissa, Britt en Liv en vonden we enigszins aansluiting. Na een welverdiende drinkpauze herpakten we ons en bleven we maar scoren. Sonja begon Ventura zelfs te waarschuwen dat zij ging schieten; en toch konden ze de bal niet stoppen! Mo had steeds meer reddingen en hun schutter raakte geirriteerd door de verdediging van Marij. We verrasten vriend en vooral vijand met onze comeback van 13-8 naar 13-13, we waren on fire. Flitsend, dynamisch, maar vooral erg tactisch handbal. De jonkies wilden zelfs nog breakouts lopen maar werden tot rust gemaand door de 'ouderen'. Naar het einde toe hadden we een ruime voorsprong van 3 punten en konden we het makkelijk uitspelen. Ons publiek was verbluft door onze wervelende overwinning, de tegenpartij was vooral verbluft over ons 'trage recreantentempo'. Wij vonden het een groot compliment en liepen de polonaise in de douche waar Melissa het helaas moest laten afweten. Zo zie je maar; nooit je douchespullen vergeten, je weet maar nooit wanneer je iets te vieren hebt!