"Zoals dit team dit seizoen gepresteerd heeft, zijn deze jongens voor mij al kampioen."

Aldus Michael Oosterbaan, de trotse coach van HB2. De jongens hadden vorige week de competitie in hun voordeel kunnen beslissen maar grootste concurrent Hellas stak daar een stokje voor door in Den Haag met 2 punten verschil van Snelwiek te winnen. Het werd rekenen. Er moest minimaal met 17 punten verschil gewonnen moeten worden van Oliveo HB2 om nog kans te kunnen maken op het kampioenschap. Ik weet niet precies waar deze berekening op gestoeld is, maar blijkbaar is dat een redelijk veilige marge om in geval van een gelijk aantal wedstrijdpunten het kampioenschap op te eisen.
Zaterdag 17 maart was het zover. Ik had thuis een toch wel gespannen speler die net als zijn teamgenoten wist wat er moest gebeuren.
Het fluitsignaal ging en Robin ging er direct als een speer vandoor om met een mooie beweging in het midden te keeper te passeren. Ik houd persoonlijk niet zo van de term "(wo)man of the match" omdat ik handbal een teamsport vind waarin elke speler zijn of haar bijdrage levert, maar voor deze wedstrijd maak ik een uitzondering: Robin was heer en meester op het veld, een ware man of the match. Het was mooi om te zien hoe hij vanaf de middenopbouw het hele team aanstuurde. Enkele aanwijzingen van Michael wist hij feilloos om te zetten naar prachtige teamacties. Waar nodig scoorde hij zelf en in andere situaties gaf hij perfecte passes naar zijn medespelers.
Sander kreeg vanaf minuut 1 mandekking, wat voor hem natuurlijk niet leuk spelen was. Maar dat maakte niet uit voor het team in zijn geheel. Dat is namelijk de kracht van deze jongens: HB2 speelt het gehele seizoen als team. Geen spelers met sterallures, maar jongens die voor het teambelang gaan, die elkaar de kansen gunnen en samen met veel plezier heel leuk handbal hebben laten zien.
De keepers deden ook uitstekend werk: de eerste helft Michiel en de tweede helft C-speler Oscar die liet zien - notabene met een geblesseerde teen - ook bij de jongens B zijn mannetje te staan. Van beide jongens genoten.
Ik heb met veel plezier gekeken naar deze wedstrijd waarin geen enkele verslapping optrad: de jongens wilden een zo groot mogelijk doelpuntenverschil realiseren. En dat lukte: 47-20 was de eindstand in het voordeel van Snelwiek. In theorie zou dit voldoende marge moeten zijn om kampioen te worden, maar handbal is een grillige sport. Voor Michael maakt het niet uit: hij is terecht trots op dit superteam!

Karin

Doelpunten: Alessio 1, Felix 3, Joey 11, Raphael 1, Robin 11, Sander 5, Yanniq 6, Yassin 5, Youri 4