In opdracht van Oma ben ik in een van haar rommellaatjes op zoek naar fineliners die zij denkt nog te hebben liggen, wanneer ik stuit op een Snelbinder uit 1989. Nieuwsgierig als ik ben blader ik daar natuurlijk eerst doorheen voordat ik verder op zoek ga naar die fineliners.

Grappig, denk ik, in al die jaren van de Snelbinder is er eigenlijk weinig qua opmaak en inhoud veranderd. Ja, natuurlijk kreeg de buitenkant een blauwe kleur en werd het op A5 gedrukt in plaats van op A4, maar in weze is veel altijd hetzelfde gebleven. Totdat een paar jaar geleden werd besloten dat de Snelbinder niet meer van deze tijd zou zijn, dat de mensen liever alles digitaal lezen. Daarmee verdwenen ook een heleboel rubrieken.

Eén van de bladzijden valt mij op. Het is een rubriek die ik niet zo goed ken, Geef De Pen Door. Oudere Snelwiekers zullen dit nog wel kunnen herinneren. Elke Snelbinder werd er aan iemand gevraagd of hij/zij een stuk wilde schrijven. Dit stuk mocht over van alles en nog wat gaan, zolang het maar binnen één A4 te plaatsen zou zijn. Aan het einde van het verhaal geeft de schrijver figuurlijk de pen door aan een volgende iemand. Het lijkt mij leuk om deze rubriek in ere te herstellen, zodat wij om de twee weken een nieuw verhaal op de Snelwieksite kunnen plaatsen. Regels? Die zijn er bijna niet, behalve dat je dus twee weken hebt om iets te schrijven en dat je tussen de 250 en 500 woorden moet blijven.

Bij deze dus de allereerste hernieuwde ‘Geef De Pen Door’. Ik zou de pen graag door willen geven aan onze eigen voorzitter Paul Hoes. Succes Paul!

Groetjes,
Annet.